praktijk voor natuurlijk genezen

menu

Hoe weet je of je een onbewust trauma hebt?

Als je een onbewust trauma hebt, dan heb je alle verschijnselen van een trauma, maar je weet niet waarom.

De herinnering aan het trauma ben je kwijt, maar niet de gevolgen. Dat kan zijn: woede, pijn, stress, angsten, somberheid of depressie, nachtmerries, en allerlei vage lichamelijke klachten. En meestal ook onrust in je lijf. Hoe kom je er achter, of die klachten door een onbewust trauma komen?

Onbewuste trauma's zijn trauma's die je vergeten bent.

Onbewuste trauma's heb je naar het onderbewuste verdrongen, gewoon omdat je verder moet met je leven. Misschien ben je het vergeten, omdat je nog heel jong was. Of omdat het te pijnlijk is, bijvoorbeeld omdat je je schuldig voelde. Maar die onbewuste trauma’s geven wel klachten. Jij bent vergeten wat er gebeurd is, maar je onderbewuste niet. Dat onderbewuste worstelt er nog mee. Dat zie je bijvoorbeeld door heftige dromen, heftige emoties, en heftige reacties of spanningen in je lichaam.

Bij onbewuste trauma's zijn er triggers. Dingetjes die enorme emoties oproepen.

Die triggers herinneren je op onbewust niveau aan wat er gebeurd is. Ze maken je angstig of woedend, en je weet eigenlijk niet waarom. Voorbeelden: Je haat mensen met een schelle stem. Of je raakt in paniek als je over een brug moet. Of je verstijft bij dominante mensen. De trigger geeft aanwijzingen over het onbewuste trauma.

Vooral fobiën wijzen op onbewuste trauma's.

Een fobie is een enorme angst, zonder aanwijsbare logische oorzaak. Ik merk in mijn praktijk dat er altijd wél een logische oorzaak is, alleen is die bij onbewuste trauma’s dus niet bewust. Bijvoorbeeld angst voor water, omdat je een keer bijna verdronken bent. Je bent het vergeten. Maar als je open water ziet, voel je die doodsangst weer. Ook bij fobieën voor spinnen, liften, muizen, vliegtuigen, en alle andere fobieën is er een logische oorzaak. Maar die oorzaak is dus onbewust. Zo lang de oorzaak (het trauma) niet bewust is, is behandeling van fobieën erg lastig. Als je eenmaal weet wat voor trauma er onder zit, kun je dat trauma behandelen, en zal de fobie vanzelf oplossen.

Bij een trauma waarvan je weet dat het gebeurd is, is vaak ook een groot deel onbewust.

Sommige details staan je haarscherp voor ogen. Maar andere stukken ben je kwijt. Je kunt het trauma dan niet verwerken, omdat je informatie mist. Vaak is de kern van het trauma onbewust. Je weet nog dat er brand was. Maar dat jij weken lang nachtmerries hebt gehad, over de parkiet die niet gered kon worden, dat ben je vergeten. Omdat dat te pijnlijk was. Bij de verwerking van dat trauma is het dus belangrijk, juist dat onbewuste stuk naar boven te krijgen, en op te lossen.

Via het onderbewuste kun je een onbewust trauma weer bewust maken.

Dat kan door middel van regressietherapie, hypnotherapie, of bij mij. Bij regressie- of hypnotherapie ga je zelf in een lichte trance terug naar het verleden, om te kijken wat er gebeurd is. Dat kan nogal heftig zijn. Ik werk anders. Ik lees je onderbewuste door middel van je energieveld. Ik stem me op je af en ik zie wat er gebeurd is. Ik zal je op een zachte manier precies dát vertellen, wat je moet weten om het onbewuste trauma te verwerken. En natuurlijk help ik je daarbij.
 

We gaan niet zomaar alle onbewuste trauma's bewust maken.

Er is een reden, dat het trauma onbewust is. Als die reden nog steeds geldt, dan blijven we daar van af. Bij sommige onbewuste trauma’s zou je wereld instorten, als het bekend werd. Maar we gaan wel je klachten oplossen. Daarvoor is het nodig, nét genoeg te weten.

Maar meestal kun je het onbewuste trauma nu wél aan. Omdat je ouder bent, wijzer, mondiger, sterker. Of omdat je toch al vermoedde wat er gebeurd is. Omdat je er dromen over hebt bijvoorbeeld.

Een onbewust trauma is altijd een schokkende ervaring. Daarom help ik je ook direct om het te verwerken.

Zowel op bewust als op onderbewust niveau.

In het gesprek met Jackelien ben ik erachter gekomen dat mijn eetstoornis is ontstaan vanuit een trauma in mijn jeugd. Ik had me dat nooit zo gerealiseerd. We hebben visualisatie-oefeningen gedaan en het is heel gek, maar ik voel me ineens zo begrepen, helder en opgeruimd. Het trekt niet meer aan me en het lijk wel of ik een stuk lichter ben geworden!

 

Voorbeeld: Verwerken van een onbewust trauma

Een dame had pijn in de heup.

Ik legde mijn handen op haar schouders, en ik voelde haar pijn. Ik voelde ook, dat die pijn te maken had met een blokkade op het heiligbeen. Dat straalde uit naar de lies. Daardoor voelde het alsof het been scheef trok. Ik vertelde wat ik voelde, en zij bevestigde het.

Mijn aandacht werd naar het heiligbeen getrokken, en naar de onderbuik. Ik voelde een storing in de sociale contacten. En seksueel.

Zij bevestigde dat. Verder voelde ik een probleem bij de galblaas. Ook dat bevestigde zij. Ik voelde een ‘verzuring’. Angst, boosheid, en het gevoel tekort gedaan te zijn. Ik zag haar als kind in het bos. En ik zag daarbij een man, in een donkere lange jas. Het voelde bedreigend. Ik vertelde de cliënt wat ik zag. Zij herkende het niet. Ze zei nooit problemen gehad te hebben met mannen. Ze had in het bos gewoond, en was nooit bang geweest in het bos. Ik behandelde haar heup en lies, en verder kon ik niets voor haar doen.

3 Dagen later belde zij mij. Zij herinnerde zich iets....

Ze herinnerde zich, dat er één stuk in het bos was waar ze nooit kwam. Daar was een keer een man geweest, waar ze ontzettend van geschrokken was. Er was sprake geweest van onzedelijk gedrag. Misschien zelfs misbruik. Zij was overstuur naar huis gerend. En “verder was er niets gebeurd”. Zij kwam voor een tweede consult. We gingen dieper in, op “verder was er niets gebeurd”. Ik heb haar gevraagd te kijken, naar wat er gebeurde toen ze thuiskwam. Haar moeder had geen tijd voor haar gehad. “Er is toch niets gebeurd?” had moeder gezegd. Zij, als kind, had behoefte gehad aan troost, en die niet gekregen. Die onbevredigde behoefte aan troost sluimerde nu nog. Nu begreep zij ook haar problemen, met sociale contacten. Met relaties en met zichzelf. De behoefte aan troost heeft haar altijd dwars gezeten. En het idee, dat niet te kunnen of mogen ontvangen. Omdat “er toch niets gebeurd is”.

Ik stelde voor, te visualiseren hoe zij als kind daar in de keuken zat. Overstuur. Met een visualisatie hebben we de herinnering veranderd. Daardoor werd dit trauma opgelost. De galwegen voelden beter. De lies en het heiligbeen ook. De heup bleef storen. Toen hoorde ik: “choline”. Ik keek naar haar heup en been, en bij het woord ‘choline’ zag ik, dat de energie daar weer goed ging stromen. Dit heb ik haar verteld. Zij voelde zelf ook, dat het opeens ging stromen. Ik schrijf geen medicijnen of voedingssuplementen voor, en dat heb ik haar ook verteld.

Deze vrouw kwam voor een derde consult. Eigenlijk alleen om te vertellen, dat het zo goed ging met haar. Zij deed nog regelmatig de visualisatie. De behoefte aan troost was minder. Ze voelde zich een ander mens. Zij was choline gaan gebruiken, en dat nam de pijn weg. Ze kon beter lopen. Zij was erg onder de indruk, dat haar onbewuste trauma in twee behandelingen was opgelost.

(Normaal kan dat in één behandeling, maar omdat er geen herkenning was, konden we dat pas later aanpakken.)

 

Ook een beetje hulp nodig?

Maak dan een afspraak voor een consult. Tijdens een consult wordt je energieveld 'schoongemaakt', oude emoties worden opgeruimd en onderliggende problemen worden opgelost. Eén consult is meestal genoeg.

 

Nieuwste artikelen:

Deze website gebruikt cookies voor de registratie van statistieken: Verberg deze melding

naar boven