Voorbeelden van negatieve verwachtingen: Mijn vriend zal het wel niks vinden...

...Mijn buurvrouw zal wel weer gaan klagen. Ik zal wel weer geen parkeerplaats kunnen vinden. Als ik maar geen hoofdpijn krijg (maar dat verwacht ik eigenlijk wel). Ik heb ook altijd pech. Het stoplicht staat altijd op rood, als ik eraan kom. Met dit soort verwachtingen zie je de wereld door een gekleurde bril. Je ziet de bevestiging, van wat je al verwacht had.

Verwachtingen hebben kan een gewoonte worden. Het wordt jouw beeld, van hoe de wereld in elkaar steekt.

Je past je gedrag erop aan. Als je net een ander kapsel hebt, verwacht je misschien complimenten. Als je klaagt over je artrose, verwacht je medeleven. Als je jarig bent, verwacht je misschien ontbijt op bed, en een romantisch diner. En je hebt ook al duidelijk gemaakt welk cadeau je wilt. Als je niet krijgt wat je verwacht, kun je echt van slag zijn. Misschien vind je zelfs, dat die ander het helemaal verkeerd doet. Dat de ander arrogant is. Onfatsoenlijk. Egoïstisch. Want “het hoort nu eenmaal zo!”

Vaak ben je best bereid, te voldoen aan de verwachtingen van anderen.

Dan maak je braaf de verwachte complimenten. Geef je braaf alle verwachte aandacht, hulp en steun. Maar verwachtingen kunnen ook aanvoelen als emotionele dwang. verwachtingen kunnen belastend zijn. Bijvoorbeeld tussen familieleden, of onder collega's. Vind jij het fijn als iemand van jou verwacht, dat je wel zult komen opdraven? Dat je het verplichte compliment zult maken? Dat jij het karweitje wel even opknapt? Je doet het liever uit vrije wilt, dan “omdat dat van je verwacht wordt”.

Met je verwachtingen dwing je de ander een keuze te maken: eraan voldoen of niet. Dat geeft spanning.

Ken je dit? Je wilt graag dat je partner helpt in de huishouding. Dus ga je zuchten en steunen. Hij zal zien hoe moeilijk je het hebt. Dan zal hij je wel helpen…  Dat werkt niet. Want je partner voelt zich onder druk gezet. Of hij snapt jouw hint niet. Of hij vindt gewoon dat jij de afwas best mag laten staan... Maar hij voelt zich niet geroepen, om het van je over te nemen. Als je iets van een ander wilt, kun je het beter gewoon vragen. Da’s veel duidelijker.

Stel dat je nooit meer iets zou verwachten. Dan kun je ook niet teleurgesteld worden.

Dan zie je alles wat er gebeurt, zoals het is. Niet gekleurd door je verwachtingen. Als je niets meer verwacht, kan alles leuk zijn. Dan kun je spontaan zijn. Dan kunnen er onverwachte meevallers zijn. En als er iets minder leuks gebeurt, is dat minder erg. Had je al verwacht dat alle stoplichten op rood zouden staan? Dan komt er ook nog eens een emotionele lading bij.

Als je niets verwacht van anderen, dan laat je de ander vrij. De relatie/vriendschap zal er beter door worden.

Krijg je te horen, dat ze nu geen zin heeft of geen tijd? Dat is toch niet erg? Dan kun je een andere oplossing zoeken. Als je niets verwacht is alles mogelijk. Je laat de ander vrij, om te doen wat hem/haar zelf goed lijkt. Ook als dat iets anders is, dan wat jij in gedachten had.

Kun jij jezelf (en dus ook de ander) bevrijden van je verwachtingen?