Perfectionisme: Waarom stel ik zulke hoge eisen (aan mijzelf)?

Natuurlijk is het mooi, als je extra tijd en aandacht aan iets besteedt.

Om een mooier resultaat te krijgen. Maar het wordt wat anders als het nooit goed genoeg is. Want dat betekent dat je nooit tevreden bent. Waarom stel je zulke hoge eisen, en voor wie? Je wordt er zelf niet blij van.

Ben jij perfectionistisch? Erger je je als iemand de vaatwasser anders inpakt dan jij?

Als je partner stofzuigt, moet je je dan inhouden om het niet zelf nog eens góéd te doen? Als je iets schrijft/tekent/bouwt, blijf je er dan héél lang van alles aan verbeteren? Wanneer is het goed genoeg? Het kost je een hoop tijd en energie, als je streeft naar perfectie. En je bereikt eigenlijk nooit je doel. Je hebt een beeld in je hoofd van hoe het zóú moeten zijn. Je ziet niet wat er nu wél is. Of je waardeert het niet.

Iets is perfect als er niets meer aan te verbeteren valt.

Dat betekent dat het aan alle mogelijke (ongeschreven) regels/eisen/normen voldoet. Ik schilderde portretten (Vroeger. Toen ik daar nog tijd voor had). Vaak worstelde ik uren om de ogen/mond/neus goed te krijgen. Ik ging altijd ontevreden naar bed. Maar als ik de volgende ochtend met een frisse blik keek, was ik meestal verrast. Lijkt prima! Waarom zag ik dat niet, toen ik er nog mee bezig was? Omdat ik alleen zag wat er NIET goed was. Ik zag alleen de irritante details en niet het prima geheel.

Soms heeft perfectionisme met veiligheid te maken. Het voelt veilig als alles gaat zoals het zou moeten.

Geordend. Overzichtelijk. Volgens de regels. Als het anders gaat word je onrustig. Dus wil je de touwtjes in handen hebben. je zorgt dat alles gaat zoals het moet. Volgens de regels dus. Volgens jóúw regels, of maatschappelijke regels. Of de regels zoals je die in je opvoeding meekreeg.

Meestal heeft perfectionisme met onzekerheid te maken.

Wat zijn de regels/maatstaven? Als je alles precies volgens de regels doet, dan is de kans het grootst dat je een goede beoordeling krijgt. Als je die regels volgt hoef je niet zelf te denken, en te oordelen. Maar misschien is het wel veel leuker, om dingen te doen volgens eigen inzicht. Spontaan een andere weg in slaan, of een eigen weg banen, is leuk! Fouten maken mag best. Of zoals Confucius zei: Het hoogste is niet dat je nooit struikelt, maar dat je steeds weer opstaat.

Perfectionisme heeft alles te maken met je zelfbeeld. Als je tevreden bent met je zelf, dan hoef je niet zo je best te doen.

Als je jezelf genoeg waardeert hoef je niet allerlei extra taken op je te nemen, waardoor je je agenda en je huishouding zo strak moet organiseren, omdat anders alles in de soep loopt. Als je jezelf accepteert zoals je bent, dan hoef je je ook niet druk te maken over wat anderen van je zouden kunnen denken.

Perfectionisme kun je richten op de huishouding, je werk, op hoe je overkomt op anderen... of op gezelligheid, op tevreden of gelukkig zijn!

Een perfecte dag is een dag waarop iets spontaans gebeurt, iets onverwachts. Een perfecte dag kun je niet plannen. Een perfect ingepakte vaatwasser (perfect schone was, perfect opgeruimde zolder) is al héél snel vergeten! En een perfect mens is oersaai!