Ben je goed genoeg als je gewoon jezelf bent?

Je wilt je van je beste kant laten zien.

Je hebt geleerd dat bepaalde eigenschappen gewaardeerd worden. Dus als je gewaardeerd wilt worden ga je je zo gedragen. Je gaat de rol spelen die bij de functie hoort. Een goede dochter helpt in de huishouding en is nooit boos. Een goede werknemer maakt geen fouten, werkt over zonder te zeuren en is nooit ziek. Als je een beetje gevoelig bent kun je wel aanvoelen wat er van je verwacht wordt. 

Sommige mensen weten niet meer wie ze echt zijn.

Zij zijn als kind al begonnen gewenst gedrag te vertonen. In de hoop een beetje liefde of aandacht te krijgen. Jij bent niet belangrijk. Dus probeer je meer te worden zoals je ouders je willen hebben. Alsof je uit je zelf stapt en een nieuwe persoonlijkheid aanpast. Die past niet echt. Maar je kunt ook niet meer terug. Want je oude ik werd niet gewaardeerd.

Je past je dus aan om gewaardeerd te worden.

Als je aan de verwachting voldoet krijg je de liefde en/of waardering die je verdient. Denk je. Maar werkt dat ook echt? Je gedraagt je als de perfecte dochter (zoon/werknemer/ouder/vriendin...). Als een acteur die een rol speelt. Je bent niet meer gewoon jezelf. En het perfecte plaatje dat je neerzet is ook niet echt. Als je nu liefde of waardering krijgt is die waardering voor het gewenste gedrag. Niet voor jou. Dus daar heb je niets aan.

Laat het maar los. Speel geen rollen. Je hoeft niet aan een verwachting te voldoen.

Je mag gewoon jezelf zijn. Sterker nog. Jij bent de enige die dat kan.

 

Ik voldoe ook niet aan de verwachting. Waarschuwing: Ik ben niet aardig!