Moet je echt door de pijn heen om te helen? Niet bij mij.

Trauma is geen rationele puzzel

Als het over trauma gaat valt mij op, dat weinig mensen begrijpen wat er echt aan de hand is. Dat zal wel te maken hebben met de moderne opvatting dat alles te verklaren moet zijn vanuit de hersenen, en dat je je emoties de baas moet worden door er rationeel de controle over te nemen. Dat kan niemand. Daarom duren therapieën ook zo lang. Trauma is een wond die niet goed geheeld is. En dan helpt het niet als je hem weer open snijdt.

Psychische pijn, angst en boosheid komen vanuit het onderbewuste. Maar wat is dat onderbewuste eigenlijk?

‘Het onderbewuste’ is een ouderwetse term die doet denken aan Freud. Maar het is ook simpelweg die 96% van het bewustzijn waar alle indrukken zitten die NIET door de amygdala naar het rationele brein worden doorgestuurd. JIJ weet niet wat daar zit, tenzij je door technieken zoals hypnose of trance een beetje los komt van het rationele deel van je bewustzijn.

Ik ben getraind om in dat onderbewuste rond te kijken.

Ik werd helderziend toen ik 18 was, tenminste toen begon het mij op te vallen. En ik ben altijd geïnteresseerd geweest in alles wat net onder of achter de sluier zit. Daardoor kan ik ondertussen heel gemakkelijk kijken en voelen waar jouw pijn vandaan komt. 

Ik werk anders dan anderen, bij trauma of angsten

Bij trauma voel ik waar de onrust zit in je lijf, ik voel welke emoties er aan vast zitten, en daar zitten weer beelden, herinneringen aan vast. Herinneringen die je zelf vaak vergeten was. Ik kijk daar wat objectiever naar dan jij zelf, want voor jou zijn het pijnlijke herinneringen die je niet meer wilt voelen. Herinneringen van toen je klein was, of machteloos. En dan komt jouw angst weer boven en blokkeert de herinnering weer.

En dan zeg ik niet: “Toe maar, voel de pijn maar”. Dan zeg ik: Denk even terug naar het moment net daarvoor, toen alles nog oké was. En dan leid ik je met een visualisatie langs een alternatieve route, met een omweggetje om het trauma heen. Alsof je dat trauma nooit hebt meegemaakt. 

Visualisatie heeft invloed op een diep niveau

Als je een alternatief verhaal visualiseert, gebeurt er niets in het rationele deel van je bewustzijn, maar juist veel meer in het onderbewuste deel. Alsof je orde schept in de chaos.

Een voorbeeld uit mijn praktijk

Een vrouw wilde gaan duiken maar voelde angst toen ze een duikpak paste. Zo zwaar, zo strak, vooral rond de nek. Ze kende mijn werkwijze al, dus ze maakte een afspraak. Ik stemde mij af op de angst en voelde wat zij voelde: Zo zwaar, alsof je naar de bodem zinkt en nooit meer boven komt. En dat gevoel om de nek was verstikkend. En het hele pak was zo strak dat ze zich als een rollade voelde, helemaal strak ingebonden. Ik ‘zag’ ook dat er witte doeken om haar heen zaten, ook rond het hoofd. En de touwen zaten daar overheen. Strak. En ze zonk naar de bodem want er waren stenen aan haar lichaam gebonden.

Ik kreeg beelden die lieten zien dat deze angst te maken had met trauma dat ze vergeten was. 

Onbewuste of vergeten trauma’s stammen meestal uit de kindertijd, maar in dit geval was het een trauma uit een vorige incarnatie:

Ik zag dat ze op een schip naar Amerika zat, ze ging emigreren met haar gezin. Maar er brak cholera uit op het schip, en verschillende mensen werden ziek en overleden. De overledenen kregen een zeemansgraf. In lakens gewikkeld, stevig ingebonden en met stenen verzwaard zodat het lichaam naar de diepte zou zinken. Zij had ook cholera gekregen, en toen ze buiten bewustzijn raakte dachten ze dat ze was overleden, dus werd zij ook ingebonden en overboord gezet. Toen haar lichaam het ijskoude water raakte, kwam ze weer bij bewustzijn. Haar armen zaten strak tegen haar lijf gebonden, de touwen zaten strak om haar hals. Ze zakte eindeloos steeds dieper in het koude donkere water en ze kon niets doen. Zo stierf ze vol angst de verdrinkingsdood. Dat verklaart de angst toen ze dat duikpak paste. 

En hoe pak je dit aan? Met visualisatie!

De oorspronkelijke angst kun je beïnvloeden door dit verhaal te visualiseren, maar dan een beetje anders. Dat hebben we drie keer achter elkaar gedaan, steeds een ander dingetje veranderd. Na 45 minuten zei deze klant dat haar angst aanzienlijk was verminderd.*

Een dag later mailde ze: “Gister had ik de sessie over de paniek rond het aantrekken van een duikpak, vandaag dacht ik: ik probeer de duikcap nog een keer. Het lukte zonder problemen om ‘m aan te trekken! Beetje spannend nog, maar niet te vergelijken met de paniek van eerst. Ik ben er heel blij mee, dank voor je hulp!”*

Visualisatie lijkt soms magie. Maar het is gewoon de taal van het onderbewuste

Je hoeft niet opnieuw door de pijn heen.
Als je weet wat de échte oorzaak is, kun je de pijn met visualisatie aanpakken. Niet door de wond open te rijten, maar door de scherf eruit te halen. En dan kun je eindelijk verder.