Bij veel trauma-gerichte werkwijzen moet je er steeds weer over praten. Flink in de emotie zakken, het weer helemaal doorvoelen en doorleven. Maar voor veel mensen helpt praten niet; het maakt het soms alleen maar pijnlijker.

Praten kan een eerste stapje zijn in het verwerkingsproces van vervelende gebeurtenissen. Maar een trauma voelt voor veel mensen als meer dan alleen een vervelende gebeurtenis. Een trauma voelt als een emotionele wond die steeds weer open gaat. Veel mensen ervaren dat praten dan niet voldoende is — hier is voor hen iets anders nodig.

Emoties en beelden/herinneringen blijven ongewenst naar boven komen. Het geeft niet vanzelf rust. Je kunt het niet altijd “een plekje geven” of loslaten. Praten helpt dan niet altijd.

Beïnvloedt wat je hebt meegemaakt je emoties, je gedachten en je dagelijks leven? Neem dan contact op met je huisarts of een psycholoog.

1. Praten helpt niet voor iedereen, omdat praten niet altijd doorwerkt op emoties

Praten doe je vanuit het mentale bewustzijn. Dat werkt voor veel mensen niet door op emoties. Denken, taal en praten worden verwerkt in de hersenschors. Emoties zitten in een heel ander systeem in je brein en werken soms onafhankelijk daarvan.

Je kunt 100x tegen jezelf zeggen dat je niet bang hoeft te zijn—de angst wordt daar niet altijd minder door. Pijn, woede en machteloosheid worden ook niet altijd minder door erover te praten.
Dus de emotionele gevolgen blijven vaak gelijk, ook na vele sessies praten.

2. Praten helpt niet altijd omdat klachten er niet door verdwijnen

Een heftige gebeurtenis kan op veel niveaus doorwerken: emotioneel, mentaal en lichamelijk. Je kunt stress ervaren, angsten, woedeaanvallen, hyperventilatie en allerlei andere klachten. Je kunt onrust voelen, slecht slapen of je minder veilig voelen.

Praten vermindert dat niet bij iedereen. Door te praten over wat er gebeurd is, kunnen stress en spanning voor sommige mensen zelfs gelijk blijven.

3. Praten helpt niet altijd, omdat je bewustzijn je automatisch beschermt

Bij heftige herinneringen gaan mensen soms “uit contact”: je aandacht glijdt weg, je blijft er vanaf een afstand naar kijken, uit zelfbescherming.

Dat maakt dat praten soms niet diep genoeg komt.

Met visualisatie hoef je niet naar het pijnlijkste punt. Je kunt er als het ware omheen werken en direct iets doen met bijvoorbeeld schuldgevoel.

4. De kern van wat je hebt meegemaakt vind je niet altijd door erover te praten

Soms is de kern van een gebeurtenis onbewust. Je bent het vergeten of je kon het toen niet begrijpen. Dan kun je praten wat je wilt, maar kom je daar niet vanzelf bij.

5. Een trauma voelt voor veel mensen niet als een herinnering die ‘een plekje moet krijgen’

Praten verandert niets aan wat er gebeurd is. Voor veel mensen werkt het pas wanneer er iets verandert in beleving, gevoel of betekenis.
Daarom gebruik ik andere technieken.

Wat kun je dan wél doen?

Als je de kern hebt gevonden, kun je daar met visualisatie mee werken.
Visualisatie (of imaginatie) spreekt het deel van je innerlijke beleving aan dat vaak beter reageert op beelden dan op taal.

Met visualisatie kun je:

• de gebeurtenis “ontstoren”,
• de gevolgen ervan verzachten,
• angst kalmeren,
• boosheid laten afnemen,
• machteloosheid omzetten in kracht.

Wat je toen niet kon, kun je nu vaak wél in een visualisatie. Als je de kern vervolgens verzacht of oplost, voelen veel mensen daarna wél ruimte om het een plek te geven.

Ervaring van een klant: 

Ik wil je uit de grond van mijn hart bedanken voor de geweldige visualisatie waar je me in mee nam, om mijn trauma’s op te lossen. Erover praten hielp me niet, het bleef in beelden bij me terugkomen. Jij wist de dingen bij me op te pakken zodat ik energetisch alles los kon laten.