Waarom jij deze ouders kreeg, en waarom je nog steeds hun invloed voelt

De invloed van je ouders blijft vaak langer voelbaar dan je denkt. De meeste mensen in mijn praktijk hebben nog last van hoe hun ouders ze behandeld hebben, toen ze nog jong waren. Ook kleine dingetjes kunnen grote indrukken achterlaten. Een gevoel niet goed genoeg te zijn, snel afgewezen voelen, onzekerheid, faalangst of moeite met vertrouwen bijvoorbeeld. Maar sommige mensen hadden ronduit verschrikkelijke ouders. Ouders die kleineren, veroordelen, bedreigen, mishandelen of misbruiken, ouders die narcistisch, verslaafd of emotioneel onvolwassen zijn.

En soms zegt de klant dan: “Ja, maar ik heb ze zelf uitgekozen, toch?”

Is dat zo? Heb je je ouders zelf uitgekozen?

Ik weet niet of je ze echt gekozen hebt, maar ik zie wel dat er een afspraak lijkt te zijn tussen ouders en kind, nog voordat je geboren bent. In mijn praktijk zie ik wel vaak mensen waarbij het lijkt alsof ze in een verkeerd nest terechtgekomen zijn, maar toch, als je dieper kijkt lijkt er vaak een reden achter te zitten. En ik weet dat jij toen niet de persoon was die je nu bent, of die je als kind was. En je ouders ook niet.

De persoonlijkheid die je nu bent begrijpt misschien niet waarom je deze ouders koos. Maar vanuit een hoger bewustzijn wist je het wel. 

Je ziel en je persoonlijkheid zijn twee verschillende dingen. Vóórdat je geboren bent, was je 100% jezelf: de ziel die je bent, met een heleboel mooie talenten en eigenschappen. Je kwam naar de aarde om jezelf verder te ontplooien. Maar door opvoeding, tegenslagen en trauma’s ben je misschien niet geworden wie je van plan was te zijn. 

Als je op aarde komt krijg je ‘begeleiding’ van je ouders: ze voeden je op. Ze leren je wat wel mag en wat niet, hoe de wereld in elkaar steekt, en ook wie jij bent. En die eerste 3 tot 5 jaar slik je alles voor zoete koek; als je ouders bijvoorbeeld zeggen dat je dom of lastig bent, dan geloof je dat volledig. Zo beïnvloeden je ouders jouw keuzes, je zelfbeeld en je persoonlijkheid. Zelf heb je daar de eerste jaren weinig invloed op. Dus je moest je aanpassen. Je hebt dingen afgeleerd. De persoonlijkheid die je op aarde werd, is vaak totaal anders dan de ziel die je bent. En jij, je persoonlijkheid, hebt deze ouders niet gekozen. Áls je je ouders zelf gekozen hebt, dan deed je ziel dat, vanuit een hoger bewustzijn.

Maar waarom zou je dan juist deze ouders gekozen hebben?

Als je fijne ouders hebt (gehad), dan weet je wel waarom je die uitgekozen zou hebben. Maar waarom zou je hebben gekozen voor een dominante vader, een afstandelijke moeder, ouders die je alleen maar kwetsen en beschadigen? Ik zie vier mogelijke redenen waarom je je ouders uitgekozen zou kunnen hebben.

1. Je koos voor één ouder, en kreeg de ander er gratis bij

Je ouders maken hun eigen keuzes. Als zij kiezen voor een moeilijke partner, dan zit jij met een moeilijke ouder. En vaak komt de ouder waarvoor je wél koos dan ook niet helemaal goed uit de verf. Als ze het zelf moeilijk hebben in hun relatie, zijn ze niet de ideale vader of moeder voor jou.

2. Je koos voor een levensles

Je wist misschien wel wat je bij deze mensen zou ervaren, maar dacht vanaf dat wolkje heel optimistisch: “Als ze mij te weinig liefde geven, dan leer ik vast van mezelf te houden.” Of: “Als ik weinig steun krijg, leer ik op mijn eigen benen te staan.”
Maar het valt tegen als je eenmaal in de luiers zit, en gedwongen wordt alles te doen zoals zij het willen. Zodra de opvoeding begint, raak je je motivatie en zelfbewustzijn kwijt. Veel kinderen gaan zich aanpassen en/of voor hun ouders zorgen.

3. Je koos voor hun erfelijke eigenschappen

Vaak komen zielen steeds terug in dezelfde familie. Door in dezelfde familie terug te komen, krijg je een lichaam met bekend dna. Dat maakt het makkelijker om jezelf te zijn en je talenten verder te ontwikkelen. Als een van je ouders een achterkleinkind is (of achterneef of -nicht) van je vorige incarnatie, mét de erfelijke eigenschap die je terug wilt, dan kun jij die eigenschap van deze ouder erven. 

4. Je koos voor hun sterke eigenschappen

Als je bijvoorbeeld zelfbewustzijn of daadkracht wilt leren, dan kies je ouders die die eigenschappen hebben. Maar dat betekent nog niet dat zij goede ouders zijn. Een daadkrachtige vader kan dominant zijn. Een zelfbewuste moeder kan ongeïnteresseerd lijken. Terwijl jij óók zachtheid, begrip en troost nodig had.

En voor mensen die in vorige levens als vrouw onderdrukt en klein gehouden werden: misschien koos je nu een geëmancipeerde moeder met een carrière, omdat jij dan van haar kunt leren voor jezelf te kiezen en onafhankelijk te zijn. Maar dan was je moeder misschien niet aanwezig voor jou. Moe van werk en huishouding. Teveel aan het hoofd. Nooit tijd, weinig aandacht, geen verbinding.

Je kiest de ziel van je ouders, je krijgt de persoonlijkheid

Je koos je ouders voordat zij op aarde kwamen. Ik schreef al: door opvoeding, tegenslagen en trauma’s ben je misschien niet geworden wie je van plan was te zijn. Maar dat geldt ook voor je ouders. Je koos deze ouders al vóórdat zij zelf hun opvoeding kregen. Voordat hun eigen pijn, teleurstelling en trauma hun persoonlijkheid vormden.

Hun kracht werd misschien frustratie of agressie. Hun zachtheid veranderde misschien in afwezigheid, alcoholisme of kwetsbaarheid. Hun begrip werd meegaandheid en onmacht om je te beschermen. De eigenschappen die je in hun ziel koos, kwamen vervormd terug in hun persoonlijkheid. En in jouw opvoeding.

En dan gaat die persoonlijkheid ook nog een rol spelen

Je zag waarschijnlijk niet de persoon die je koos, je zag de vader- of moederrol die ze speelden. Veel mensen gaan een rol spelen als er iets van ze verwacht wordt, ze maken een deelpersoonlijkheid om die taak te doen. Stel je komt iemand tegen op vakantie. Leuk gesprek, bijna vriendschap. Thuis blijkt het je nieuwe baas te zijn. Nu is hij opeens dominant en veeleisend. Deze persoon is niet veranderd, je ziet alleen een andere rol van hem. 

Op dezelfde manier kan je moeder voor haar vriendinnen warm, lief en begripvol zijn, terwijl ze voor jou hard of afstandelijk was. Misschien omdat ze dacht dat ze streng moest zijn in de moederrol.

En nu? Moet je ze dan maar vergeven? Of mag je boos zijn?

Misschien deden ze hun best. Misschien hadden ze het zelf ook moeilijk. En misschien kun je ze op een dag vergeven. Maar slecht behandeld worden in je jeugd is een trauma. Een psychische wond. En die los je niet op met alleen vergeving. Ieder kind heeft recht op liefde en veiligheid. En iedere ouder heeft de verantwoordelijkheid dat te geven. Deden ze dat niet, dan mag je boos zijn. En die boosheid zit vaak diep weggestopt in je onderbewuste, omdat je loyaal wilde zijn aan je ouders. Maar die weggestopte boosheid kan klachten veroorzaken.

In mijn praktijk help ik vaak mensen deze boosheid los te laten, met visualisatie. 

Ook de klachten die je er nu aan hebt overgehouden (bijvoorbeeld moeite met grenzen aangeven, onzekerheid, faalangst, angst voor afwijzing) kunnen we met visualisaties aanpakken. En als ‘toetje’ heb ik een visualisatie waardoor je je weer helemaal kunt voelen wie je was vóórdat je je aanpaste. Vaak zijn er wel 2 consulten nodig om dit allemaal goed recht te zetten. 

Maar mensen die dit bij mij gedaan hebben weten hoe diep dit gaat.