Negatief zelfbeeld? Positief over jezelf denken is niet genoeg

Een kind wil een liefdevolle verbinding voelen met de ouders. Is die verbinding niet goed, dan voelt dat als afwijzing.

Dan ben je dus niet goed genoeg. Krijg je niet genoeg aandacht, dan ben je dus niet de moeite waard. Krijg je veel negatieve aandacht, dan ben je dus een slecht kind. Nú ben je een volwassene. Met allerlei mooie kwaliteiten. Je wordt gewaardeerd door vrienden en collega’s. Maar misschien voel je je diep van binnen nog steeds slecht of waardeloos. Misschien voel je het niet eens meer, maar doe je wel ontzettend je best om door iedereen knap, slim of aardig gevonden te worden. Ook dat is een teken van een negatief zelfbeeld.

Een negatief zelfbeeld ontstaat in de eerste 5 jaar van je leven

Een jong kind denkt en leert heel anders dan een volwassene. Een jong kind onthoudt gewoon alles. Alles lijkt een feit. En wat pappa en mamma zeggen is altijd waar. Dus als mamma zegt dat je lief bent, dan ben je lief. En als mamma zegt dat je lastig bent, dan is dat gewoon zo. Zo wordt je eerste zelfbeeld eigenlijk door je ouders gevormd. Zelfs als het niet echt is uitgesproken. Als de moeder moe of bezorgd is, dan voelt het kind de verbinding niet meer. Dan denkt hij dat hij niet lief genoeg is.

Een kind heeft een emotioneel zelfbeeld: Hoe je je voelt over jezelf zegt wie je bent

Een jong kind kan nog niet verstandelijk beredeneren, of rationele conclusies trekken. Daarom zijn voor een kind gevoelens en emoties veel belangrijker. Als je het gevoel had dat je niet goed genoeg was, of dom of lastig, dan was je emotionele zelfbeeld negatief. De gedachten (Ik ben niet belangrijk, ik ben dom, ik ben niet goed genoeg) zijn ondergeschikt aan de emoties.

Volwassenen hebben ook een mentaal zelfbeeld: wat je denkt over jezelf bepaalt wie je bent

Als je ouder wordt is het verstand belangrijker. Je krijgt ook meer kennis. Je weet bv dat je ouders het ook moeilijk hadden. Of dat ze het in hun kindertijd ook zonder liefde en aandacht moesten doen. Je kunt je ouders beter begrijpen. Je kunt de negatieve gedachten die je over jezelf had, herzien. Je kunt jezelf aanleren om positief over jezelf te denken. Je kunt de wereld bewijzen dat je slim bent. En waardevol. Dat klinkt als een goed zelfbeeld, toch?

Waarom voelt het dan vaak toch nog zo slecht? Omdat je mentale zelfbeeld wel verbeterd is, maar je emotionele zelfbeeld nog niet.

Dat emotionele zelfbeeld is oud. Het stamt uit je kindertijd. Het gaat om gevoel. Met je logische verstand heb je er geen invloed op. Wel met visualisatie, want visualisatie gaat voorbij het denken. Visualisatie werkt op het onderbewuste, en dus op het gevoel. Met de juiste visualisaties kun je de ervaringen uit je jeugd zó anders ervaren dat je je beter gaat voelen over jezelf. En dan heb je een positiever zelfbeeld.

Heb je kinderen? Hier een paar dingen die je nooit moet zeggen tegen je kind.