praktijk voor natuurlijk genezen

menu

Dubbel trauma's (en driedubbele trauma's)

Dubbel trauma: twee keer hetzelfde trauma meemaken. In verschillende levens, meestal.

Een dubbel trauma is dus iets heel anders dan 'meerdere trauma's'. Bij een dubbel trauma gaat het om twee keer hetzelfde thema. Bij sommige thema's is dat niet zo vreemd. Dat zijn gewoon dingen die veel voorkomen. Dodelijke bevallingen, verlaten worden, een geliefde verliezen. Dat gebeurde aan de lopende band. Maar soms is het heel opvallend: Twee keer de rug gebroken, op dezelfde plek. Of twee keer totaal overgeleverd zijn aan een agressieve, bezitterige man.

Bij een dubbel trauma is het probleem pas opgelost, als beide trauma's zijn opgelost.

Op een goede manier. In de goede volgorde. Bovendien is er een link tussen die twee trauma's. Die moet ook genoemd, herkend en ontstoord zijn. Als het eerste trauma ontstoord is, dan kun je ánders in het tweede trauma staan. En dan gaan we die ook oplossen natuurlijk.

 

 

Een verslag van een trauma-consult: Een driedubbel trauma

“Ik heb al heel wat therapieën gehad. Maar ik heb nog steeds angst voor artsen en ziekenhuizen. ” zei ze. "En dat komt waarschijnlijk door een operatie, toen ik 4 was."

"Ik had staan krijsen tot ik geen adem meer had, toen mijn moeder weg ging. Waarschijnlijk is het verlatingsangst.”  Klinkt logisch. Maar waarom is het dan niet al lang opgelost, na al die therapieën?

Ik legde mijn handen op haar schouders en ik zag haar staan, in haar bedje, toen moeder weg ging.

Ze was panisch. Dat ziekenhuis was niet de oorzaak van haar trauma. Ze hád toen al een trauma. Ik keek waar die angst vandaan kwam, en ik kreeg onsamenhangende beelden. Een martelkamer, en een bevalling.

Langzaam werd duidelijk wat er gebeurd was. Het waren twee verschillende incarmaties.

Eerst woonde ze alleen, buiten het dorp. Ze was misbruikt, en zwanger. Toen werd ze beschuldigd van hekserij. Ze werd gemarteld. Ze zeiden dat ze zwanger was van de duivel. Haar kind moest gedood worden. Mannen met allerlei gereedschap beschadigden haar lichaam. En dat ging door, tot ze stierf.

In een ander leven was ze zwanger, maar het kind kwam maar niet. Toen de bevalling eindelijk begon, was het kind al veel te groot. Ze zou dit niet overleven. Er kwam een arts. Die wilde haar kind er uit halen. Met een roestig mes, en tangen. Deze arts triggerde haar trauma van de marteling, in het leven daarvóór. Helemaal overstuur schreeuwde ze, dat de arts haar met rust moest laten. Maar dat deed hij niet. Zij stierf tijdens deze middeleeuwse keizersnee.

Toen ze in het huidige leven geopereerd moest worden, zaten daar al twee trauma’s onder.

Ze was al panisch. En toen begonnen artsen en verpleegsters van alles te doen. Temperatuur meten, en allerlei andere onderzoeken. Er werd niets uitgelegd. Deden ze niet in die tijd. Het moest gewoon. Het ging dus niet om verlatingsangst. Het ging om ongewenst gedoe aan haar lichaam. Dat herinnerde haar aan de marteling. En de keizersnede.

Dit is een duidelijk verhaal. Het verklaart haar angsten volledig. Dus toen gingen we deze drie trauma's oplossen.

Eerst het eerste trauma. De marteling. Dat werd met een visualisatie ontladen. Ze gaf zich aan de marteling over en stierf vredig. Daarna de bevalling. Ze visualiseerde dat ze er stiekem vandoor ging. Geen artsen in de buurt. Gewoon de natuur zijn gang laten gaan. Ze stierf vredig, samen met haar kindje.

Daarna visualiseerden we dat ze als 4-jarige de operatie zou krijgen. Met een goede begeleiding voelde ze daar helemaal geen angst meer bij. Ze was zelfs helemaal emotioneel, toen ze zag dat alle mensen in het ziekenhuis zo vriendelijk waren. En dat ze allemaal klaar stonden, helemaal voor haar.

 

 

Geen bizons

“Er zit iets in de weg” zei ze. “Iets blokkeert me”. Ik legde mijn handen op haar schouders. Ik voelde een blokkade in de keel. Daar zat een heleboel emotie aan vast. Deze blokkade blokkeerde niet alleen de energiedoorstroming in het energieveld. Het blokkeerde haar ook emotioneel. Het hield haar tegen om te laten zien wie ze was en wat ze wilde.

 

Ik zie donker. Een grot. Het is er heel stil, ik hoor een druppel vallen en echoën. Toch zijn er een heleboel mensen. In het donker. Jij staat daar in het donker bij al die mensen. Er is iets aan de hand. Ik hoor “zelfveroordeling”. Je offert jezelf voor deze groep. Het is alsof er 30 tot 50 mensen zijn, priesteressen of leerlingen. 3 of 4 hogepriesteressen, daar ben jij er een van. En een leidster die nog hoger in rang stond dan de hogepriesteressen.

Je keel voelt dichtgeknepen. Maar… Ze gaan je keel doorsnijden.

Je voelt je schuldig want je hebt iets gedaan. Je hebt een kind geofferd. Geiten offeren was normaal. Kinderen offeren alleen als het echt nodig was. Jij vond dat het echt nodig was. Was er te weinig regen? Te warm? Te koud?… Er was geen eten. Er waren geen bizons. Dus om de goden te vragen bizons te sturen heb je een kind geofferd. Het kind van de leidster. Klant: ”Als je iets doet moet je het ook goed doen.” Leidster vond dat fout. Haar kind was voorbestemd om leidster te worden. Zij was door de goden uitverkoren. Jij moest gesftraft worden. Haar mening was wet. Je voelde zelf nu ook dat je fout zat. Je wilde geofferd worden. Om de goden weer gunstig te stemmen.

Dat schuldgevoel zat haar nu nog dwars, onbewust. “Ik vind het altijd moeilijk als ik een mening heb, als een ander er dan anders over denkt. Ik vind het zelfs lastig als ik ergens van overtuigd ben dat het goed is. Alsof ik bang ben dat ik er dan later achter kom dat het toch fout was.”

Visualisatie: Er zijn geen bizons. Dus jij pakt een kind. Het kind van de leider. Want als je iets doet, moet je het goed doen. Vraag de goden, of dit het offer is dat ze verlangen. De klant hoort “ja”. Okee, leg het kind ergens neer en eh… nou ja, ga je gang. Dan komt de moeder (leidster) er aan. Zij is emotioneel. Ze zegt dat jij een fout gemaakt hebt. Dat het kind uitverkoren was. Maar jij weet, dat dit was wat de goden wilden. Hoe voel je je? “Sterk. Ik weet dat ik gelijk heb.”
Zeg de moeder, dat haar gedrag onwaardig is. Zij is de leidster. Zij moet zich gedragen als de leidster, of opstappen. De klant ziet de moeder wegkruipen.

Ga dan naar buiten en zie de kudde bizons komen. Jij had gelijk.

Zie dan dat je in het donker in de grot bent, bij al die mensen. Nu wordt je de nieuwe leidster. Je krijgt symbolen van macht, en andere cadeaus.
Als je nu toch de leidster bent, overleg dan even met de goden, of bloedoffers nodig zijn. Klant: “De goden willen ook wel bloemen, feesten, dans.” Dus vanaf nu geen bloedoffers meer.

Deze website gebruikt cookies voor de registratie van statistieken: Verberg deze melding

naar boven