praktijk voor natuurlijk genezen

menu

Inspiratiemails: Het verleden en het onderbewuste

 

Vrede in huis

Altijd ruzie tussen broers en zussen? Wat kun je doen?

Opgroeien met een broer of zus is lastig. Moet je altijd lief zijn voor de ander of moet je voor jezelf opkomen? Moet je alles delen of moet je je eigendommen beschermen? Gelden voor jou andere regels omdat jij een meisje bent, of de oudste, of slimmer/liever/drukker dan je broer of zus? Dat is toch niet eerlijk?

Ruzies tussen broers en zussen komen erg veel voor. Het is ook normaal tot op zekere hoogte. Kinderen oefenen thuis hun sociale status. Wie is de baas? Wat durf ik? Hoe ver kan ik gaan? Hoe krijg ik wat ik nodig heb? Maar als ruzies helemaal uit de hand lopen dan is er meer aan de hand.

Broers en zussen kunnen erg hard tegen elkaar zijn. Soms is het echt haat en nijd. De emoties zitten diep en beiden zijn niet voor rede vatbaar. Vaak is het een vicieuze cirkel: Ik doe stom tegen hem omdat hij altijd gemeen doet tegen mij. Beiden vinden dat de ander eerst moet stoppen. Als ouders weet je dan ook niet meer wat je moet doen. Hoe doorbreek je die vicieuze cirkel?

Als het kind het gevoel heeft (ook als je dat onterecht vindt) dat hij niet genoeg geliefd of gewaardeerd wordt, of minder dan een ander kind, dan voelt het instinctief dat het zijn plek moet verdedigen. Het is een soort overlevingsdrang. Instinct. Want hoe overleef ik zonder de bescherming van mijn ouders? Het is van levensbelang dat je ouders van je houden! Eerst probeer je nog liever en beter te zijn. Als dat niet helpt, dan moet je vechten voor je plek in het gezin. Vanuit het onderbewuste komt er een drang om de rivaal uit te schakelen. Bijvoorbeeld door je ouders te wijzen op alles wat dat broertje fout doet. Of door te meppen.

Dat zijn overlevingsstrategiën. Jaloersheid, agressie, klagen, “het is niet eerlijk”, aandacht vragen, treiteren, klikken, overdrijven, liegen, en een heleboel ander negatief gedrag kan een poging zijn om jouw liefde terug te winnen. Je kind weet geen betere manier. Maar het is ongewenst gedrag dus waarschijnlijk levert het juist meer boosheid en straf op. Zie maar, jullie begrijpen mij niet en jullie houden niet van mij. Maar tegen je ouders kun je niet op, en dus moet het broertje of zusje het weer ontgelden. Want het is zijn/haar schuld. Want als dat broertje of zusje er niet was dan hielden mijn ouders vast veel meer van mij.

Als er zoiets in de diepte zit dan begrijp je dat de ruzie pas stopt als dit is opgelost.

 

Tips

Wat kun je er zelf aan doen?

      • Als je als ouder iedere ruzie direct de kop in drukt (“Geen ruzie maken!”) dan gaan je kinderen hun onenigheid uitvechten zonder dat jij het ziet. Stiekem treiteren. Zorgen dat de ander de schuld krijgt. Maar laat je je kinderen hun ruzie gewoon uitvechten dan bepalen ze wel wie de sterkste is (lichamelijk of mentaal), maar dan leren ze niet hoe je conflicten op een goede manier oplost. En dat is toch iets waarvan we hopen dat ze dat als volwassene kunnen. Niet schreeuwen, dreigen en meppen, maar overleggen en onderhandelen, met respect voor de wensen van de ander.
      • Als er twee ruzie hebben, hebben er twee schuld. Ook als die ene zegt: Ik heb niks gedaan, hij begon zomaar. Niemand begint zomaar. Het kind dat altijd de schuld krijgt heeft je liefde nodig. En het kind dat altijd braaf is is waarschijnlijk zo slim dat hij alles doet zonder dat jij het weet. Misschien alleen een veelzeggende blik: “Mamma houdt meer van mij”.
      • Het kind dat altijd braaf is kan niets fout doen in jouw ogen. Of het wordt heel gemakkelijk vergeven. Het andere kind kan daar ‘jaloers’ op zijn. Het is niet eerlijk. Ik krijg altijd de schuld, ook als ik het helemaal niet gedaan heb.
      • Hebben je kinderen ruzie, ga er dan bij zitten en help ze (allebei!) goed te verwoorden wat ze willen. Leer ze elkaar in hun waarde te laten, luisteren naar wat de ander nodig heeft, inzien wat hun gedrag voor gevolgen heeft bij de ander. En leer ze samen tot een oplossing te komen. Daar hebben ze jou echt bij nodig.
      • Uiteindelijk gaat het altijd om jouw liefde. Het lastigste kind heeft het meest jouw liefde en bevestiging nodig. Als jij te horen krijgt dat je iets verkeerd hebt gedaan, hoe voel je je dan? Boos, verdrietig, opstandig, machteloos? Zo voelt je kind zich iedere keer als jij hem corrigeert.
      • Het beeld dat je van iemand hebt bevestigt zichzelf. Als je eenmaal iets denkt, dan zie je daar steeds weer het bewijs van. Denkt je dochter dat jij je zoon voortrekt, dan zal ze dat iedere keer bevestigd zien. Denkt je zoon dat je niet van hem houdt, dan zal hij dat steeds weer bevestigd zien. Denkt je kind dat je hem niet gelooft, dat hij niet belangrijk is, dat de ander altijd zijn zin krijgt, dat hij dom is, dat hij altijd de schuld krijgt? Hij zal het steeds weer bevestigd zien.
      • Hoe zie jij je kinderen: Wie van hen is de liefste? Wie is het slimst? Wie is het behulpzaamst? Wie liegt het vaakst? Wie heeft het meestal gedaan? Het beeld dat jij van je kinderen hebt bevestigt zichzelf ook! Daarom hoeft het nog niet waar te zijn!
      • Is je kind héél lief, nooit boos? Leer je kind dat het soms best boos mag zijn. Laat het kind oefenen om boos te zijn. Zo leer je je kind grenzen aan te geven, en dus zichzelf te beschermen.
      • Is je kind vaak érg boos? Geef het een stampplekje. Kies samen een plek waar het kan (waar de kast niet meeschudt en de buren niet uit hun stoel schrikken). Laat je kind daar de boosheid uit de benen stampen, de grond in. Daarna kun je kijken waarom je kind boos was en wat daaraan gedaan kan worden.
      • Veel kinderen zijn boos omdat ze het gevoel hebben niet mee te tellen. Kinderen zijn geen minderwaardige mensen, kinderen zijn aspirant-volwassenen. Laat kinderen voelen dat ze waardevol zijn. Vraag je kind vaker om zijn/haar mening, betrek het bij gesprekken. Ouders beslissen, maar het is fijn als er wel naar kinderen geluisterd wordt.

       

       Wat kan ik voor je doen?

      • Eens in de zoveel tijd vraagt iemand mij om hulp bij iets waarvan ik zelf denk: “Wat kan ik daar nou aan doen?” En dan probeer ik maar wat. En vaak word ik dan zelf verrast door het resultaat. Zo heb ik de laatste weken van twee moeders de vraag gekregen om iets te doen aan de ruzie tussen broer en zus. En nu gaat het ineens een stuk beter in beide gezinnen.
      • Wat heb ik nou gedaan dan? Tsja. Ik behandel de kinderen via een foto. Eerst apart, en daarna pak ik beide foto’s tegelijk. Ik laat er energie doorheen stromen om alle oude negatieve energie tussen hen op te lossen. Ik help beide kinderen gematigder en begripvoller te zijn naar de ander. Ik help ze allebei een stapje terug te doen. En ik geef ze beiden wat ze nodig hebben: Een goed gevoel. Dat kan gaan om rust, waardering, ruimte om jezelf te zijn, of zoiets. Voor ieder kind ligt dat anders. De behandeling via de foto's moet dan wel 4 weken achter elkaar gebeuren om het blijvend te maken. Maar het werkt! Schitterend!
      • Heb je zelf nog last van de slechte relatie met je broer of zus, en heb je er een beetje hulp bij nodig? Maak dan een afspraak voor een consult. Eén consult is meestal genoeg. We gaan de emoties opruimen en de relatie verbeteren in je onderbewuste. Daar hebben we je broer of zus niet bij nodig, dat kun je in je eentje.
      • Bij ernstige trauma's waarbij broer of zus betrokken is kunnen we het trauma oplossen. Ook als je geen contact meer hebt. (Want het probleem en de emoties zitten in jouw bewustzijn. Je broer of zus heeft andere herinneringen en emoties.)

       

       

      Deze website gebruikt cookies voor de registratie van statistieken: Verberg deze melding

      naar boven