praktijk voor natuurlijk genezen

menu

Je hebt mij laten voelen dat mijn ware ik, mijn ware kern niet één van die deelpersoonlijkheden zijn, jij hebt mij bij mijn ware kern gebracht, 't is te zeggen mijn ware kracht, ik heb die eventjes mogen voelen in de stoel, die kracht, en ik voel die nog. 

Deelpersoonlijkheden

Wisselende stemmingen, innerlijke onrust, woede, tegenstrijdigheid, zelfhaat, geremd, geblokkeerd?

Dat zou wel eens veroorzaakt kunnen worden door deelpersoonlijkheden. (Niet te verwarren met het meervoudige-persoonlijkheids-syndroom)

Iedereen heeft meerdere deel-persoonlijkheden. 

En dat is heel normaal. Je kunt lief zijn, maar ook ondeugend. Je kunt zacht zijn maar ook sterk. Je kunt emotioneel zijn en rationeel, slim en dom, speels en serieus, meegaand en eigenzinnig, je kunt alles zijn want je hebt alle tegenstellingen in je. Als je bij je ouders op de bank zit lijk je iemand anders dan op je werk, of bij de sportclub, of op de school van je kinderen. Zo besta jij uit verschillende delen. Misschien herken je dat als je nadenkt over een beslissing die je moet nemen, dan hoor je verschillende meningen in je hoofd, en dat kan ook met verschillende emoties gepaard gaan. Iedere deelpersoonlijkheid heeft een eigen behoefte, eigen interesses, een eigen 'leeftijd' en een eigen manier van praten.

Deelpersoonlijkheden kunnen ontstaan na een emotionele ervaring.

Als je moeite hebt met het verwerken van het gebeurde, dan kan het zijn dat je het probleem oplost door de emotie en de herinnering gewoon 'in de prullebak' (in het onderbewuste) te gooien. Je zet je er overheen, de tijd heelt alle wonden, nu ga je weer verder met je leven, je vergeet het gebeurde gewoon. Maar echt verwerken is iet anders. Nú blijft de emotie (de boosheid/het verdriet/de machteloosheid/de wraakgevoelens/het zelfmedelijden enz) in je onderbewuste zitten, en daar gaat het broeien. De emotie kan dan plotseling omhoogkomen als er iets gebeurt dat aan het gebeurde herinnert, of als er iets gebeurt dat dezelfde emotie oproept. Niet alleen de boosheid komt omhoog, maar een boos stukje persoonlijkheid! Je hebt jezelf gesplitst in een sterke persoonlijkheid die niet bij de pakken neerzit en gewoon doorgaat met het leven, en een gekwetst stukje persoonlijkheid dat nu het gevoel heeft dat het niet verdrietig mag zijn.

Jij als 'IK' bepaalt welke deelpersoonlijkheid je 'naar voren schuift'.

Het zou niet zo gepast zijn als je speelse 'innerlijke kind' aanwezig is op een begrafenis...

Soms wordt het wél een probleem.

  • Als je IK het overzicht en de controle een beetje kwijt is.
    Dan voel je je verward of heb je wisselende stemmingen.
  • Als een deelpersoonlijkheid jou gaat overheersen.
    Dan ben je de controle over jezelf kwijt, dan voelt het alsof je 'niet jezelf' bent.
  • Als twee deelpersoonlijkheden een hekel hebben aan elkaar.
    Dan heb je een hekel aan jezelf.
  • Als een deelpersoonlijkheid wordt onderdrukt door een andere. Of door jou.

Sommig gedrag wordt gestimuleerd, en ander gedrag wordt afgewezen.

In de kindertijd leer je dat je eigenschappen moet afleren. Je mag niet egoïstisch zijn, niet brutaal en niet lui. Je mag geen wijsneus zijn, geen bemoeial, geen betweter, je mag niet jengelen, krijsen, jammeren, slaan, klagen, opscheppen, afpakken... Dat wordt allemaal negatief genoemd. En dus probeer je dat 'negatieve' in jezelf diep weg te stoppen, je negeert het, je onderdrukt het. Een deel van wie of wat jij bent wordt door jou zelf afgewezen. Je doet dan net alsof dát deel niet bestaat. Het mag er niet zijn. 

Alles in jezelf wat er niet mag zijn wordt verbannen naar het onderbewuste.

Alsof je het in de prullebak gooit. Maar het is een deel van jou zelf, en dat deel wil er óók zijn, het wil aandacht, het wil dat jij luistert naar wat het te zeggen heeft! En het heeft je wel degelijk iets belangrijks te zeggen! Jij bent niet compleet zonder dit weggestopte deel. Je bent maar half jezelf als je wél sterk mag zijn, en niet zacht. Als je altijd maar moet werken en nooit mag luieren. Als je wel lief en meegaand mag zijn, en niet je eigen keuzes mag maken. Als je alles maar moet accepteren, en nooit mag klagen of voor jezelf mag opkomen. 

Er is niets negatiefs in jou. Je kunt het negatief noemen, maar dat is het niet!

Die stem waar je niet naar wilt luisteren, dat wordt een hele boze, dwingende stem, die gaat zich tégen jou richten, omdat je niet wilt luisteren. Het vervreemdt van jou. Het gaat een eigen leven leiden in je onderbewuste. Het is niet meer onder jouw controle. Dan kan het voelen als een monster in de kelder. Als een enorme angst, diep van binnen. Dat weggestopte deel kan je blokkeren, verlammen, dwingen. Maar in alles wat jij hebt afgewezen zit een positieve intentie. Jouw 'zwakte' is gewoon 'gevoeligheid'. Jouw 'geklaag' is een roep om gerechtigheid. Jouw 'luiheid' is een gezonde behoefte aan rust. Met jouw boosheid geef je je grenzen aan. Jouw 'brutaliteit' is gewoon een behoefte om je mening te geven. Om gehoord te worden, om er te mogen zijn. Met wat spontane ongeremdheid misschien.

Bij sommige klachten kan het goed zijn om eens te onderzoeken of er sprake is van storende deelpersoonlijkheden.

Bij bv depressie, angsten, innerlijke strijd, wisselende stemmingen, negatief zelfbeeld, woede, geblokkeerd zijn, enz. En bij trauma's is het werken met deelpersoonlijkheden vaak een goede manier om het goed op te lossen.

Maak een afspraak, samen vinden wij dan de deelpersoonlijkheid die de problemen veroorzaakt. Door in die deelpersoonlijkheid de positieve intenties te zien en door hem/haar de plek te geven die hem/haar toekomt, zullen je klachten verdwijnen.