Inspiratiemail van LEVEN IN LICHT, praktijk voor natuurlijk genezen, en LICHT YOGA.        

Er zijn maar weinig mensen die echt zelf denken. De meeste gedachten zijn aangeleerd. Veel mensen kregen als kind te horen dat ze niet zo naïef, dom, eigenwijs moeten zijn, kortom luister naar je vader (moeder, dominee, regering) want die weet het beter dan jij. Zo heb je een stapel overtuigingen meegekregen over hoe de wereld in elkaar zit, maar ook over jezelf. En ook al denk je er nu heel anders over, die oude overtuiging zit nog steeds in de weg.

Je ouders willen je helpen, het gaat om veilig zijn. Zowel lichamelijk als emotioneel. Want als je te goedgelovig bent of te emotioneel of te zachtaardig, dan zul je wel problemen krijgen. Dan word je gekwetst of uitgelachen. Dus je ouders hebben je geleerd wat je moet doen, en wat je moet denken. "Je moet niet alles geloven wat ze zeggen", "Het is gevaarlijk 's avonds alleen buiten te zijn", "Er zit altijd een addertje onder het gras"... Dit soort uitspraken is heel erg waar in sommige gevallen, maar lang niet altijd. Maar als kind zie je het allemaal nogal zwart/wit, en sla je het op in je onderbewuste als waarheid of   ‘levenswijsheid'. "Als iemand aardig tegen je doet dan wil hij wat van je". Een kind onthoudt dan: "Mensen die aardig tegen mij doen zijn niet te vertrouwen".  

 

Ook de media en de regering willen je vertellen wat je moet denken. Ze vertellen je wat goed voor je is en dus werken ze op je angst in. Als je die pot crème niet koopt krijg je rimpels. En dan kan iedereen zien hoe oud je bent. Maar die crème móét je kopen want je bent het waard. Anderen zeggen dat de creme je nieren belast, kankerverwekkend is of het millieu belast. Wat denk jij?

Denken is een functie van de geest. Net als rekenen. Als je een keer hebt uitgerekend dat 8x8 64 is, dan hoef je dat niet steeds opnieuw uit te rekenen, dan heb je dat als waarheid aangenomen. Met denken net zo. Heb je eenmaal bedacht dat je het nemen van beslissingen beter aan je vader kan overlaten, dan blijft dat als waarheid in je onderbewuste zitten. Je hoeft er niet meer over na te denken. Wordt het ingewikkeld dan vraag je het aan je vader. Zo zit de mening van je ouders in je onderbewuste en komt steeds naar voren, ook al is het helemaal niet je eigen mening.

Volg je je gevoel of je verstand? Wil je van baan wisselen, je relatie verbreken, alleen op vakantie naar een ver land? Waarschijnlijk zegt je gevoel je dat je dat wilt (anders dacht je er helemaal niet over na) maar je verstand zegt dat je voor veiligheid en zekerheid moet kiezen, dus: "nee". En dan wordt het verwarrend omdat je angst zich ermee gaat bemoeien. Vaak is het de angst voor onzekerheid en onveiligheid die je met je opvoeding hebt meegekregen. Maar die angst is een emotie, en dus niet je gevoel. Maar wat denk jij zelf? Als je alle meningen van ouders, reclamebureaus en regering zou laten vallen, omdat dat niet je eigen mening is... Als je jezelf toestaat een eigen mening te hebben, wat denk jij dan? Zal het misschien meevallen met het gevaar als je gewoon een beetje oplet en niet al te domme dingen doet? 

In mijn praktijk zie ik regelmatig mensen die eigenlijk heel goed weten wat ze willen, en wat goed voor ze is. Maar ze worden daarin belemmerd door een gevoel van onveiligheid. Door angstige gedachten. Door beren op de weg. Soms voelen ze zich hun hele leven al geblokkeerd. Dat kan heel simpel worden opgelost. Als je beseft dat de beren op de weg zijn gezet door je ouders, die wilden dat je óveral rekening mee zou houden zodat je niet in alle sloten tegelijk loopt. Herkenbaar? Dan ben je al halverwege. Ik help je graag om de weg vrij te maken om je eigen leven te gaan leiden. Naar je eigen inzicht.

Lees ook dit artikel: Zelfvertrouwen? Niets houdt je tegen!

Tips: