|
|
- Hoi Jackelien,
In de herfstvakantie zijn Mark en ik bij je geweest, je hebt Mark toen behandeld, geleerd hoe hij met zijn aura om moest gaan. Hij pikte alles nogal snel op volgens jou, dus we hoefden in principe niet weer te komen, maar je zou nog wel graag willen weten hoe het nou gaat. Ik heb er even wat tijd overheen laten gaan om het even goed aan te kunnen zien.
Mark zelf was erg te spreken over je uitleg, hij vindt echt dat het helpt. Het fijne is gewoon dat hij dit nu zélf in de hand heeft. De tekening hangt bij zijn bed, hij vertelde dat hij er 's ochtends nog wel eens mee bezig is. Hij snapt ook niet dat als je er alleen nog maar aan dénkt, dat het dan ook al helpt. Toch voelt hij het wel. En hij vindt het ook fijn dat je dit op elk moment van de dag kunt doen, en er niet heel veel tijd aan hoeft te besteden. Als je je maar wel focust. Of hij zich nu (na een aantal weken nu) nog regelmatig met zijn aura bezighoudt, zou ik je niet kunnen zeggen, maar ik merk aan hem dat hij veel relaxter is, wat meer kan hebben lijkt het wel. Hij heeft natuurlijk nog wel eens mindere momenten en het negatieve denken zit gewoon in hem (zoals wel wat meer asperger-gebonden trekken), maar hij lijkt wat steviger in zijn schoenen te staan, wat al een heel andere uitstraling geeft. - Ikzelf denk toch dat al met al dit nou nog nét het duwtje in de rug is dat Mark nog nodig had en ik ben blij dat ik een paar keer de moeite heb genomen om wat kilometers te rijden, haha. Ik hoop dat Mark hier nog heel lang op kan teren. En ik hoop ook dat Mark op zichzelf blijft vertrouwen, want het eea is natuurlijk ook afhankelijk van zijn eigen inzet. Dus Jackelien: nogmaals bedankt hoor, zonder jou had Mark deze stap vooruit niet kunnen zetten! Er is nu weer rust in huis.
Groetjes, de moeder van Mark.
|
